ഒഴിഞ്ഞ കുപ്പികള്‍… !!! ഒരു “മുടിഞ്ഞ” farewell ഓർമ്മക്ക്… !!!

ഓർക്കാൻ ഒരുപാടു തന്ന college of engineering munnar……..

ഇപ്പോഴും വാളുവെച്ചു തീരാത്ത ഒരു ഓർമയുണ്ടു …

ആ  farewell day (20/03/09)

എന്തിനായിരുന്നു എന്നു ചോദിച്ചൽ അറിയില്ല

കനകം മൂലം കാമിനി മൂലം…

അങ്ങ്നെ ചിന്തിക്കുന്നവർ അധികം…

അറിയുന്നവർ ചുരുക്കം

നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞതും അറിയാത്തതും

മനുഷ്യനേക്കൾ അധികം പാമ്പുകൽ ഇഴഞ്ഞു നടക്കുന്ന മൂന്നർ

അന്നു  CEM കണ്ടതു കുട്ടികളേക്കൾ കൂടുതൽ പാമ്പുകളെ…

പാമ്പുകളുടെ ഡാൻസ്…

പാമ്പുകളുടെ പാട്ടു

പാമ്പുകൾക്കു കയ്യടി

വിരഹത്തിന്റേയും വേർപാടിന്റേയും വേദന പങ്കുവക്കാൻ വന്ന നല്ല കുട്ടികൾക്കു മാളം കൊടുത്തതു ഒരു “മുടിഞ്ഞ…” farewell…..

ആരെയും ഉപദ്രെവിക്കതെ ഇഴഞ്ഞ പാമ്പുകൾ എപ്പൊഴാണു വിഷം തുപ്പിതുടങ്ങിയതു….

ആ കഥ…. ആ പാമ്പുകളുടെ കഥ ….

ഈ പാമ്പുകളെ രണ്ടായ് തിരിക്കാം..

മാളത്തിൽ നിന്നും വന്ന പാമ്പുകൾ…

തീയിൽ നിന്നും വന്ന പാമ്പുകൾ

തീയിൽ നിന്നും വന്ന പാമ്പുകൾക്കു ഒരു രാജാവുണ്ടു…  അവർ വാഴിക്കാതെ സ്വയം രാജാവയ ഒരു രാജാവു…

അവിടത്തെ പ്രജകൾ മനസുകൊണ്ടു വെറുക്കുന്ന ഒരു രാജാവു…

മാളത്തിലെ പാമ്പുകൾക്കു രാജാവില്ല… ജനാധിപത്യം

സമയം ഏകദേഷം രാത്രി 8 മണി

വിഷം നിറക്കാനുള്ള പമ്പടാക്കൻ 1 മണിക്കൂർ മാത്രം.. byks താഴേക്കും മുകളീലെക്കും ഒഴുകുന്നു…. വിഷവുമായ്…

രണ്ടു സഘം പാമ്പുകളും രണ്ടു മൂലകളിൽ…

ഒരു കാര്യം

ഈ മാളത്തിലെ പാമ്പുകൾക്കു പ്രെത്യേകതയുണ്ടു… എത്ര തല്ലിയാലും ച്ചാവത്തില്ല…

വിഷം തുപ്പും പക്ഷെ കൊത്തത്തില്ല…(ഗതികെട്ടൽ..)

തീയിലെ പാമ്പുകൾ… അവരുടെ രാജാവു ഈ ഇടുക്കി കട്ടപ്പന ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും നല്ല ഒന്നാംന്തരം മലമ്പാപു അന്നാക്കോണ്ടാ…

ഇമ്മന്തിരി പാമ്പുകളെ കൊണ്ടു വന്നു… മാളത്തിൽ പരസ്പരം വിഷം തുപ്പി ജീവിക്കുന്ന പാമ്പുകളെ ഉപദ്രവിക്കലാണു main പരുപാടി..

പക്ഷേ പുള്ളിക്കരൻ ഒരു കാര്യം മറന്നു…

നല്ല ഉഗ്ര വിഷമുള്ള രാജവെമ്പാലയും കരിമൂർഖനുമൊക്കയുള്ള മാളത്തിൽ വന്നു ശക്തി കാണിച്ചിട്ടു പോയാൽ…

“  അല്ല ഞങ്ങൾ പത്തി മടക്കി അടങ്ങിയിരിക്കോ….

എന്തേ ഞങ്ങൾ കൊത്തിയാൽ കൊള്ളത്തില്ലേ……”

അപ്പൊ 8 മണി

പതിവുപോലെ മാളത്തിലെ പാമ്പുകൾ

വിഷം തുപ്പി വെറുതെ വിഷം കഴിച്ചിരിക്കുവാണെ… അല്ല.. കുറച്ചു ഉഗ്ര വിഷമാ തുപ്പിക്കോണ്ടിരുന്നേന്നു കൂട്ട്ക്കോ…..

ശ്രദ്ദിചുകെൾക്കണേ…. ആരുടെ ദേഹത്തും അതു കൊണ്ടിട്ടില്ല……

പെട്ടന്നു…

ഒരു കുപ്പി… മാളത്തിലെ പാമ്പുകൾക്കു നെരേ….

സത്യം പറയാലോ കൊത്തൻ മുട്ടി നില്ക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കു പിന്നെന്തെങ്കിലും വേണോ….

അടി ഇടി കൊത്തു…..

പൊടിപൂരം….

തീയും മാളവും പരസ്പരം കൊത്തി…

പക്ഷെ ചെറിയൊരു കാര്യം..

ഈ അടി തുടങ്ങിയപ്പൊ കണ്ട… തീയിലെ രാജാവിനെ പിന്നെ അവിടെ കാണാനില്ല….

“ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട തീയിലെ കൂട്ടുകാരെ….നിങ്ങളുടെ രാജാവു അന്നു അടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഏതു പൊത്തിലേക്കാ പോയേ….

അതെങ്ങിന നിങ്ങൾക്കറിയാ അല്ലേ…”

പ്രിൻസി

സാറുമ്മാര്‌

പെണ്ണുങ്ങൾ

ജൂനിയേർസ്

എല്ലാവരേയും സാക്ഷി നിർത്തി നല്ല രസികൻ അടി…

[“നാണക്കേടു അല്ലേ അളിയാ...”]

[“ഏയ് അറിയൂലാ​‍ാ....”]

[“ഏയ്...ചീ..ചീ...പോടാ...”]

[“കണ്ണൂർ സെന്റ്രൽ ജയിൽ ആൺപിള്ളേർക്കുല്ലതാടാ..... ”]

[“അത്.... അതെ....”]

എല്ലാരും ചേർന്നു പിടിചുമാറ്റി…

അളിയാ പോലീസ് വന്നടാ… ഓടിക്ക്ക്കോ….

ഒടുവിൽ അതങ്ങനെ കഴിഞ്ഞൂ

പോർക്കളം വിചനം…

[ഒരാൾ ഒഴിച്ചു.... അവൻ അപ്പൊഴും ഒന്നും അറിയാതെ അവന്റെ വിരഹ പ്രണയിനിയുടെ പേരും ഉറക്കേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ആ പുല്മേട്ടിൽ കിട്ന്നു.... ]

അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസം….

college notice board……..

ഗനഗംഭീര അക്ഷരത്തിൽ 5 പേരുകൾ തെളിഞ്ഞു…

അതിൽ

4 മാളത്തിലെ പാമ്പുകൾ [വേണമെങ്കിൽ 5 എന്നും പറായാം]

ഈ 5 പേരുടെ നെറ്റിയിലും വന്നു പതിച്ചു ഒരു ലക്ഷത്തിന്റെ തുറുപ്പുഗുലാൻ

അങ്ങനെ ഒരു “മുടിഞ്ഞ” farewell day അന്ത്യം..

തീയിലെ നല്ലവരായ പാമ്പുകൂട്ടുകാരെ ഇതൊരു ഓർക്കൽ മാത്രമാണൂ…

ഒരു വാളുവെപ്പു…

നിങ്ങൾക്കറിയാം നമ്മൾ എങ്ങിനെ നടന്നവരാണെന്നു… അതിനെ ഇടേക്കോടെ ഒരുത്തൻ… അവിടയാണു പാളിയതു…

ഞങ്ങളുടെ കൊത്തുകൊണ്ട തീയിലെ ചില പാവം പാമ്പു സുഹ്രുത്തുക്കളോട്… ഞങ്ങളുടെ വിഷമം അറിയിക്കുന്നു…

ഓർക്കാൻ സുഖവും വേദനയുമുള്ള നൊമ്പരങ്ങലുടെ കൂട്ടത്തിൽ…

ഈ അവിഞ്ഞ ഓർമ്മക്കുറിപ്പും……